Kruisen levert Reyer en Ilse gezonde koeien en sterke kalveren op

‘Toen ik met Xsires crossbreeding meeging op Fleckviehreis naar Zuid-Duitsland, vond ik de Fleckviehs mooie koeien. 100% Fleckvieh vond ik te fors, dus daarom heb ik er nog een ander ras bijgezocht’, vertelt Reyer van Harten (37) over de start van het inkruisen. Reyer (37) en Ilse (39) houden samen met hun kinderen Ruben, Tessa, Lieke en Nathan en met regelmatige hulp van zijn ouders 80 melkkoeien en 40 stuks jongvee in Balkbrug. Dankzij de grote huiskavel zijn de koeien veel in de wei te vinden. Het fokdoel is een gezonde koe met een mooie productie en goede gehalten. ‘Sinds 2011 ben ik zelf gaan insemineren én gestart met inkruisen’, vertelt Reyer, die in 2024 het melkveebedrijf van zijn ouders Jan en Nelly heeft overgenomen. De productie is de afgelopen acht jaar hard gestegen, met name omdat de familie nu eigen jongvee aanhoudt en stieren selecteert op melkproductie. ‘We zijn van 7.500 naar 9.500 kilo melk gegaan’, aldus Reyer, die nu op een rollend jaargemiddelde van 9.500 kilo melk met 4,50% vet en 3,50% eiwit zit. ‘De productie is oké zo, dus nu is ons doel hogere gehalten.’

‘Met inkruisen profiteren we van het heterosiseffect, ook op de gezondheidskenmerken, en hebben we geen last van inteelt’, licht Reyer zijn keuze toe. Zijn Holsteins zijn ingekruist met Fleckvieh en vervolgens met Noors Roodbont. Daarna komt er weer een Holstein-stier op. ‘We hebben nu sterkere en zwaardere koeien’, merkt de melkveehouder die nu vijftien jaar met deze driewegkruising werkt. ‘Als de gehalten achterblijven insemineren we ook wel met Brown Swiss en Jersey, om te zien hoe dat uitpakt, maar dat is meer incidenteel’, vult ook Ilse aan

Nu de melkveehouders ruim in het jongvee zitten, krijgen alleen de 40% beste koeien een fokstier als partner, de rest Belgisch Blauw. ‘De beste koeien zijn voor ons koeien met een lactatiewaarde boven de 105. Daarnaast kijken we ook of het een leuke koe is qua karakter en bouw’, aldus Reyer, die werkt met aAa.

‘Gezonde koeien met weinig problemen.’ Dat is wat deze fokkerijstrategie Reyer en Ilse brengt. ‘Natuurlijk moet je ook bij deze rassen op de klauwgezondheid zitten, maar over het algemeen komen de koeien er makkelijk bovenop als er iets is’, vertelt Reyer. ‘En dat zien we ook bij de kalveren. Het afgelopen jaar hadden we geen kalversterfte. Diarree hebben we ook heel weinig. Je krijgt gewoon sterke kalveren die goed groeien. En

onderaan de streep krijg je er ook nog leuke prijzen voor’, vult llse aan. Een duik in de boekhouding laat een zwartbonte stier van 60 kilo, een roodbonte stier van 64 kilo en een Belgisch Blauw kalf van 50 kilo op twee weken mét bijbehorende bovengemiddelde prijs zien. ‘De veehandelaar is ook altijd verbaasd hoe zwaar onze koeien zijn bij afvoeren, je zit zo aan een geslacht gewicht van 350 tot 400 kilo’, vertelt Reyer. De gemiddelde leeftijd bij afvoer ligt op zeven jaar en drie maanden.

‘Ik ben wel redelijk makkelijk met vruchtbaarheid’, vindt Reyer, die de afgelopen tijd druk was met de stalrenovatie, waardoor insemineren er nog wel eens bij inschiet. ‘Als er dan meerdere koeien tochtig zijn laat ik er wel eens eentje lopen, ook voor wat spreiding in afkalven. De tussenkalftijd van 410 dagen kan wellicht nog wat strakker, maar ik krijg ze toch vlot drachtig’, merkt Reyer, die begint met insemineren rond de 70 tot 100 lactatiedagen. En dat laten de cijfers duidelijk zien: bij de pinken zijn er 1,18 inseminaties per dracht nodig, bij de koeien 1,33 inseminaties. Het is duidelijk: ook op vruchtbaarheid laten de sterke, gezonde koeien van de familie hun kracht zien.